About a Boy (2002): volwassen worden zonder grootse gebaren

About a Boy uit 2002 wordt vaak weggezet als een lichte Britse komedie, maar die typering doet de film tekort. Onder het toegankelijke oppervlak zit een scherp gevoel voor eenzaamheid, emotionele ontwijking en de trage, soms onhandige weg naar volwassenheid. De film is gebaseerd op de roman van Nick Hornby en werd geregisseerd door Chris Weitz en Paul Weitz. Hij behoort tot dat zeldzame type feelgoodfilm dat niet leunt op grote gebaren, maar op details die blijven hangen.

Verhaal en toon

Centraal staat Will Freeman, een dertiger zonder baan, zonder verplichtingen en zonder richting. Hij leeft comfortabel van de royalties van een kersthit die zijn vader ooit schreef en beschouwt emotionele afstand als een deugd. Zijn zelfgekozen isolement komt onder druk te staan wanneer hij Marcus ontmoet, een sociaal onhandige jongen met een depressieve moeder. Wat begint als een berekende vriendschap uit eigenbelang, groeit langzaam uit tot een relatie waarin betrokkenheid niet langer te vermijden is.

De toon blijft opvallend stabiel. Ironie en oprechtheid bestaan naast elkaar zonder elkaar te ondergraven. De humor is droog en soms bijna terloops, maar nooit cynisch. Tegelijk durft de film kwetsbaar te zijn zonder te vervallen in zwaar aangezet melodrama.

Regie en spel

Hugh Grant speelt Will met herkenbare charme, maar voegt daar een voelbare leegte aan toe. Zijn personage is niet alleen lichtvoetig of laconiek, maar ook voorzichtig treurig, alsof hij zelf doorheeft dat zijn levensstijl op termijn niet houdbaar is. Het is een van Grants meest gelaagde rollen.

Nicholas Hoult, destijds pas elf jaar oud, maakt indruk met een spel dat ongekunsteld en direct is. Zijn Marcus is kwetsbaar zonder sentimenteel te worden en ongemakkelijk zonder karikaturaal te zijn. De chemie tussen beide personages vormt het emotionele zwaartepunt van de film.

De regie van de Weitz-broers blijft bewust op de achtergrond. Ze kiezen voor helderheid en timing boven stilistische bravoure en weten precies wanneer een scène ruimte nodig heeft of juist abrupt moet eindigen voor komisch effect.

Stijl en thematiek

About a Boy draait om het besef dat niemand werkelijk losstaat van anderen, hoe aantrekkelijk die gedachte soms ook lijkt. De film verkent thema’s als emotionele lafheid, moderne mannelijkheid en de angst om verantwoordelijkheid te dragen voor iemand anders. Dat gebeurt zonder moralistisch vingertje. De personages mogen falen. Vaak zelfs.

De muziek van Badly Drawn Boy versterkt die thematiek met een melancholische ondertoon die nooit nadrukkelijk wordt ingezet. Visueel blijft de film bescheiden. Londen verschijnt niet als romantisch decor, maar als leefomgeving, met rommelige appartementen en grauwe straten die het innerlijke leven van de personages weerspiegelen.

Context en ontvangst

Bij verschijning werd About a Boy geprezen om zijn intelligente scenario en evenwichtige toon. De film wist zowel critici als een breed publiek te bereiken en wordt nog vaak genoemd als voorbeeld van hoe een literaire adaptatie trouw kan blijven aan de geest van het bronmateriaal zonder er slaafs aan vast te houden. In de jaren daarna groeide de waardering, mede door de tijdloze observaties over volwassen worden in een steeds individueler ingerichte samenleving.

OmniGuide-rating

★★★★☆

About a Boy is geen film die om aandacht vraagt. Hij werkt op de achtergrond, via nuance, timing en personages die herkenbaar onvolmaakt blijven. De humor is scherp zonder gemakzuchtig te worden en het verhaal laat zien dat echte groei meestal begint op het moment dat comfort niet langer voldoende is. Dat maakt de film, ook nu nog, opvallend standvastig.