Een moreel mijnenveld vol gemiste scherpte: The List (2023)

Met The List probeert regisseur Melissa Miller Costanzo een actueel en gevoelig thema te vatten in een compacte dramatische vorm. De film, met Halston Sage en Christian Navarro in de hoofdrollen, wil een verhaal vertellen over verantwoordelijkheid, groepsdruk en de lange schaduw van keuzes uit het verleden. De intenties zijn helder en oprecht, maar de uitwerking blijft helaas hangen tussen urgentie en oppervlakkigheid.

Verhaal en toon

The List draait om Abby, een jonge vrouw die samen met haar vriendengroep wordt geconfronteerd met een lijst waarop vermeende daders van seksueel grensoverschrijdend gedrag worden genoemd. Wanneer een bekende naam opduikt, wordt Abby gedwongen positie te kiezen: zwijgen, meebewegen of ingrijpen.

De toon is ernstig en duidelijk maatschappelijk betrokken. De film wil geen thriller zijn, maar een moreel drama dat laat zien hoe complex waarheid en loyaliteit kunnen worden in het tijdperk van publieke beschuldiging. Dat uitgangspunt is sterk, maar het scenario kiest te vaak voor veilige lijnen en voorspelbare confrontaties, waardoor de emotionele impact beperkt blijft.

Regie en spel

Melissa Miller Costanzo houdt de regie strak en overzichtelijk, met een voorkeur voor intieme settings en dialogen boven visuele flair. Die keuze past bij het onderwerp, maar legt ook genadeloos bloot waar het script tekortschiet.

Halston Sage draagt de film met een ingetogen, geloofwaardige vertolking. Ze weet twijfel en morele spanning overtuigend te spelen, zelfs wanneer de dialogen haar weinig ruimte laten voor nuance. Christian Navarro brengt energie en charisma, maar zijn personage blijft te schetsmatig om werkelijk te ontregelen of te verrassen. Bijrollen functioneren vooral als illustratie van standpunten, minder als volwaardige karakters.

Stijl en thematiek

Visueel is The List sober en functioneel. De camera blijft dicht op de personages, de montage is rechtlijnig en de muziek ondersteunt zonder op te vallen. Dat zorgt voor helderheid, maar ook voor een zekere vlakheid.

Thematisch raakt de film aan belangrijke vragen over cancel culture, gerechtigheid en de grens tussen verantwoordelijkheid en publieke veroordeling. De nuance die daarbij hoort, wordt echter slechts deels verkend. Morele dilemma’s worden benoemd, maar zelden echt uitgediept. Daardoor voelt de film meer als een illustratie van een debat dan als een diepgravende bijdrage eraan.

Context en opvallende details

The List werd geproduceerd als onafhankelijke film met een duidelijk activistisch hart. In professionele recensies wordt vaak de relevantie van het onderwerp geprezen, maar ook gewezen op het gebrek aan narratieve scherpte en dramatische gelaagdheid. De film lijkt vooral bedoeld om gesprekken op gang te brengen, minder om cinematografisch te verrassen of langdurig te blijven resoneren.

⭐ OmniGuide-rating

★★★☆☆
3 van de 5 sterren

The List is oprecht, actueel en goedbedoeld, met degelijk acteerwerk in de hoofdrollen. Tegelijk mist de film de diepgang en durf om zijn zware thema’s echt onder de huid te laten kruipen.

Afsluitende duiding

Voor kijkers die geïnteresseerd zijn in maatschappelijke vraagstukken rond schuld, verantwoordelijkheid en groepsdynamiek biedt The List voldoende stof tot nadenken. Wie echter hoopt op een scherp, gelaagd drama dat morele zekerheden echt onderuit haalt, zal het gevoel houden dat deze film vooral aan de oppervlakte blijft.