Hoe groeipijn een persona wordt in How to Build a Girl (2019)

How to Build a Girl is een coming-of-agefilm die zich afspeelt in het Engeland van begin jaren 90, losjes gebaseerd op de jeugd en memoires van Caitlin Moran. De film volgt Johanna Morrigan, een slimme maar sociaal onhandige tiener uit Wolverhampton, die besluit zichzelf opnieuw uit te vinden om te ontsnappen aan armoede, schaamte en middelmatigheid. Wat begint als een energieke fantasie over zelfcreatie, ontvouwt zich als een scherp portret van adolescentie, identiteit en morele misstappen.

Verhaal en toon

Johanna groeit op in een chaotisch arbeidersgezin met een depressieve moeder, een werkloze vader en zes broers en zussen. Wanneer ze ontdekt dat woorden haar uitweg kunnen zijn, creëert ze een nieuw alter ego: Dolly Wilde, een flamboyante muziekrecensent die zich een weg schrijft in de door mannen gedomineerde Britse muziekscene.
De toon is brutaal, speels en soms overdonderend. De film combineert realisme met theatrale fantasie, waarbij innerlijke monologen en visuele uitvergrotingen Johanna’s belevingswereld kleur geven. Niet elke grap landt, maar de energie is onmiskenbaar.

Regie en spel

Beanie Feldstein draagt de film vrijwel volledig. Haar vertolking balanceert tussen ontwapenend en irritant, precies zoals het personage bedoeld is. Ze weet Johanna’s bravoure en onzekerheid geloofwaardig samen te brengen, ook wanneer het scenario haar moreel discutabele keuzes laat maken.
Regisseur Coky Giedroyc kiest voor een uitbundige aanpak die soms ten koste gaat van nuance, maar haar empathie voor het hoofdpersonage blijft voelbaar. Bijrollen, waaronder Emma Thompson als moeder Morrigan, geven de film extra gewicht zonder de focus te stelen.

Stijl en thematiek

Visueel flirt How to Build a Girl met de esthetiek van dagboekillustraties, popcultuurreferenties en punkachtige montages. Die stijl past bij het idee van zelfmythologisering, maar werkt niet altijd even consistent.
Thematisch is de film het sterkst wanneer hij laat zien hoe emancipatie en egoïsme dicht bij elkaar kunnen liggen. Johanna’s groei gaat gepaard met schaamte, schuld en zelfbedrog, en de film durft haar daar ook op aan te spreken. Het feministische perspectief is aanwezig, maar wordt niet als slogan ingezet; het blijft persoonlijk en rommelig.

Context en opvallende details

De film werd mede geschreven door Caitlin Moran zelf, wat verklaart waarom de dialogen vaak scherp en autobiografisch aanvoelen. Tegelijkertijd zorgt die nabijheid soms voor een gebrek aan afstand: niet elke scène voelt dramatisch noodzakelijk.
Kritische ontvangst wees op de wisselende balans tussen satire en oprechtheid, terwijl lof vooral uitging naar Feldsteins spel en de eerlijke weergave van vrouwelijke ambitie met rafelranden.

⭐ OmniGuide-rating

★★★★☆
4 van de 5 sterren

Afsluitende duiding

How to Build a Girl is geen gepolijste of comfortabele film, maar juist daarom blijft hij hangen. Het is een verhaal over zelfwording dat weigert om groei als lineair of netjes te presenteren. Met al zijn stilistische uitbarstingen en narratieve oneffenheden biedt de film een zeldzaam eerlijk beeld van hoe pijnlijk en beschamend het kan zijn om jezelf uit te vinden. Voor kijkers die houden van karaktergedreven cinema met lef en zelfspot is dit een intrigerende, imperfecte ervaring.